kemikaal, mis kõrgetel temperatuuridel alandab teiste kemikaalide oksüdatsiooni; ühend, mis taandamisel oksüdeerub ise (vt oksüdatsioon)
1. a chemical that, at high temperatures, lowers the state of oxidation of other batch chemicals; 2. a compound that causes reduction, thereby itself becoming oxidized (see: oxidation)
На странице корпусного менеджера SkELL пользователь может познакомиться с контекстами употребления и с распространёнными сочетаниями слова, а также с синонимами и другими близкими по значению словами. Данные выбраны компьютером aвтомaтически и могут содержать ошибки.